رهایم کن
تو این سان زندگی را با خدایت تاب نتوانی

رهایم کن
صدای ماتمی را که بشر را از هوس تا عشق خواهد برد
                                              و رنگی که دل را تاخدا
                                                       تا اوج بی رنگی
                                                           نخواهی یافت

رهایم کن
من اینجا رنج زندان نفس را بر گلو
               و رنج خون دل خوردن
                         و رنج آنچه او را از من گرفت و برد
                                             نتوانم به پایان آورم

رهایم کن
در این انسانکده بی مهر و بی انسان
    در این بیهوده وار هستی و عصیان
        چه می جویی؟؟ کجا جویی؟؟
          صدای راستی ما بین این طوفان؟؟؟؟؟

رهایم کن
گلو خشکیده از بغضی که از فریادها خالیست
  دلم پر خون ز آهی که تاوان عشق و ایمان بود

رهایم کن
غرورم را همه بردند و نفرت بر دلم مانده است
نگاهم را همه خواندند و اشکی بر رخم جاریست

رهایم کن..

بین سیبا می گردی تا که سه تا سیب سرخ یک اندازه و بدون لک پیدا کنی. آخه می ترسی اگه لک به سیب باشه زندگیت تو سال دیگه لکه دار بشه!حتما تو تماشای سرخیه سیب غرقی که نمی تونی سرخیه صورت پیر زن خمیده رو ببینی که داره از زیر دست و پای تو سیب گندیده جمع می کنه که حداقل سال دیگه هم به مهربونیه سیب به بچه هاش بگه جان مادر... 

سفره پیر زن پر بود از مهربونی و بی رنگی و سادگی ، اما سفره خونه ما چند رنگ بود و سرد مثل روزای زمستون که هنوز داره خود نمایی می کنه...

حول حالنا الا احسن الحال

اما بازم مثل هر سال اومد و مثل هر سالم رفت.. کل روزایی که پیشمون بود اندازه چند ثانیه گذشت.. برای من یکی که هر چی نداشت یه بهونه داشت واسه ی نوشتن.. امسالم با اومدنش خیلی چیزارو به رخمون کشید.. نشونمون داد که هنوزم دلامون عادت داره بعضی وقتا بگیره.. چشامون عادت داره بعضی وقتا یاد اشک بیفته و گلومون عادت داره بعضی وقتا از بغض پر بشه یا شایدم بترکه..

امسالم اومد نه به سیاهیه هر سال و نه به زرق و برق سالای پیش.. اما هنوزم میشه رنگ و بوش رو از هر چی رنگ و بو تو دنیاست جدا کرد.. حتی عطر اسفند خونمون با اومدنش فرق می کنه..نگاهامون هم با اومدنش فرق کردن.. انگار هنوزم با شنیدن اسمش می فهمیم که من و تو هم شاید یه روزی تشنمون بشه و شاید یه روزم میون این همه شلوغی و هیاهو داد بزنیم کسی هست به کمک من بیاد؟

امسالم محرم و حسین و اباالفضل اومدن تا شاید رخوت و سردی وجودمون جاش رو بده به محبت و گرمی ، اما نمیدونم بشه میون این همه رنگ یزیدی به رنگ حسین در اومد یا نه؟

۲-حاج عموم از اون دوره های جوونیش که می گفت ، آی ما کیفمون کوک می شد.. الانش رو نبینین که همه حاجی حاجی صداش می کردن.. میگه تو دوره جوونی بهش می گفتن احمد بی کله و رفیقای نزدیکم داش احمد صداش میزدن.. خلاصه میگه داش مشتی بازی و لوتی گریش تا وقتی ادامه داشته که چشش می افته به زن عموم و ...
زن عمو می گه با اینکه تو محل همه ازش حساب می بردن اما من به چش ضامن محل به عموتون نگاه می کردم.. وقتی اومده خواستگاری ۳ تا شرط براش گذاشتم اول اینکه بهش نگه آبجی.. دوم اینکه لوطی گری رو بزاره کنار ( زن عمو م میگه این شرط رو گذاشتم ببینم چقد عموتون خاطرم رو می خواد) سوم اینکه ببرتم مکه! از اون به بعدم داش احمد شد حاج احمد..

۳- یه دکتر فرنگ رفته بوده که انگار رفیق فابریک بابام بوده.. مدرک می گیره و تا پاش رو میزاره تو ایران خاله خانباجیاش دس به کار میشن که دستاشو بند کنن.. آقا دکتره هم دلش پیش  دختر همسایه که ایشونم دکتر تشریف داشتن گیر می افته و خلاصه کار به عروسی میرسه.. بابام میگه ما تازه کمرمون نرم شده بود که زارت یه موشک خورد تو ۳ تا کوچه اونورتر و جنگ شروع میشه.. بابام میگه همون شب به بهونه ماه عسل این دوتا میرن سمت جنوب.. از اینجا به بعدش رو بابام هیچ وقت درست و حسابی برامون نگفته.. میگه سیروس یه شبه ۲بار عاشق شد.. دیگه صدای بابام در نمیاد.. بغض...

۴-جاتون خالی نباشه! داشتم یه قهوه می خوردم تو کافی شاپ رفیقمون که یه پسره اومد رو یه میز نشست.. موبایلش رو در آورد و همین طور که از دست و صورتش دستپاچگی می ریخت اس ام اس میزد.. تا جایی که دید لازم شده که تلفنی صحبت کنه... کجایی عزیزم؟ چرا دیر کردی؟ من فک میکنم که تو از اونی که منم فک می کنم خوشگلتر باشی.. برای من چهرت مهم نیست ..دوس داشتن مهمه! کاش زودتر با هم چت می کردیم..  یه کت کرم تنش بود و با یه تی شرت شکلاتی.. اما گفت کاپشن سیاه تنمه.. آره بیا جلوی کافی شاپ.. چند ثانیه بعد دختر رسید .. اما پسره انگار یه پارچ آب یخ ریخته باشن روش.. این ایکبیری دیگه کیه! شانس مارو باش. باز دس به گوشی شد.. الو سیا منم باقر.. اینم که ایکبیری در اومد.. شب بیا خونمون یه دو پیک بزنیم عقلمون بیاد سر جاش!بعدم حساب کرد و جیم زد..
دختره بعد از نیم ساعت اومد تو و گفت شما دوست سام نیستین؟ اینجا نبود؟ تو رو خدا راستشو بگین! بعدم گریه و....

۵-......

اینجا زندگیه.. پر از عشقای جور واجور.. یکی عاشق زنشه ، یکی عاشقه بچه، یکی سگ ، یکی دختر همسایه ، یکی محمد رضا گلزار ، یکی استقلال ، یکی پرسپولیس.....
اما همه دچاریم به زندگی.. چه با عشق و چه بی عشق...

گناه از سردی و دل مردگی و یاس انسان نیست
   گناه از درد و دیـوار و اسـارت نیسـت
      گناه از اعتماد هر نفس بر نفس دیگر بود
         گناه از هجرت انسان به این ماتم سرای سرد خاکی بود
                              ـ وتاریکی زند تا دور دست دل
                                   همانجا که زمانی خانه گرم محبت بود ـ

خدا داند
خدا داند که من از این همه بدرنگی و زشتی به تاریکی برم ایمان
که من از این هیاهوی سفیدی در سیاهی
                                               به بی رنگی برم ایمان

ولی ای کاش در عمق نگاهت باز
        بتی از قعر تاریکی و بی رنگی
               پر از تکرار دل تنگی
                      خانه ای میداشت
                             که تا کافر نباشم باز....

تو معصومی
       دلت را هم نمی خواهـم
       که تا ناگه ز خود بی خود
       بـه چشـم عـاری از اشـکم
       زنم تیری و باز هم  زهر نفرت در برش پاشم

تو معصومی
       خدایت را نمی خواهم
       که کفرم آن خدایی را که در قعر خود من بود
       و آن رب النوع باطل
       و آن لبریز از احساس را دیگر نمی خواهد

تو معصومی
       و من این عصمت عصیانگرت را هم نمی خواهم
       که می ترسم
       دلم با این همه لبریزی از یادت
       کنار خاطری سرشار از یادت
       اسیر آخرین حلقه ز زنجیر هوس باشد